Dynamiczny model prowizyjny

Jednym z czynników do uzyskania przewagi konkurencyjnej na rynku jest posiadanie silnej i stabilnej sieci sprzedaży. W główniej mierze, to dzięki ich skuteczności, klienci decydują się pozostać w danym towarzystwie zamiast odejść do konkurencji. Aby ich pozyskać, a następnie zatrzymać, Zakłady Ubezpieczeń tworzą coraz bardziej rozbudowane systemy wynagrodzeń. Praktycznie dla większości pośredników stosowane są zróżnicowane modele i systemy prowizyjne. Wymagają tego przede wszystkim rozbudowane struktury pośredników. Aby sprostać tym wymaganiom system powinien obejmować swoim zakresem:

  • definiowanie parametrów prowizyjnych np. tabele prowizyjne na poziomie typu pośrednika, na poziomie agenta, na poziomie umowy, parametry premiowe
  • generowanie i korygowanie przypisów prowizji
  • naliczanie i korygowanie prowizji
  • generowanie zestawień prowizyjnych
  • generowanie dokumentów księgowych np. faktur, korekt, rachunków czy not
  • wysyłanie zestawień prowizyjnych i dokumentów księgowych do agentów - poprzez e-mail lub dedykowany dla agentów portal
  • akceptowanie dokumentów księgowych agentów i przekazywanie informacji o wynagrodzeniach agentów do wypłaty
  • raportowanie informacji o rozliczeniach prowizyjnych

 

Z uwagi na fakt, iż taryfy i stawki prowizyjne różnią się nie tylko w zależności od rodzaju sprzedanego produktu, ale także sieci sprzedaży i hierarchii agenta w strukturze, niezbędne jest zebranie w jednym miejscu spójnych danych o wszystkich jednostkach sieci sprzedaży, zarówno kanałach dystrybucji, ich strukturach, jak i kluczowych węzłach. W celu poprawnego naliczenia prowizji wprowadzone zostają dane o zależnościach jednostek i struktur. Istnieje również koniczność przechowywania informacji o zmianach i przesunięciach - pionowych lub poziomych - w strukturze. Istotnym czynnikiem jest prowadzenie płaskiego rejestru wszystkich jednostek. To w nim można znaleźć informacje o historii współpracy z nimi, zawartych umowach i aneksach, tabelach prowizyjnych załączonych do umów, przypisanych celach sprzedażowych oraz wymianie informacji z Komisją Nadzoru Finansowego.

Wiele z tych informacji jest przechowywane w wielu różnych systemach Towarzystwa, co powoduje konieczność ujednolicenia formatu pozyskiwanych danych.

 

  • definiowanie parametrów prowizyjnych np. tabele prowizyjne na poziomie typu pośrednika, na poziomie agenta, na poziomie umowy, parametry premiowe
  • generowanie i korygowanie przypisów prowizji
  • naliczanie i korygowanie prowizji
  • generowanie zestawień prowizyjnych
  • generowanie dokumentów księgowych np. faktur, korekt, rachunków czy not
  • wysyłanie zestawień prowizyjnych i dokumentów księgowych do agentów - poprzez e-mail lub dedykowany dla agentów portal
  • akceptowanie dokumentów księgowych agentów i przekazywanie informacji o wynagrodzeniach agentów do wypłaty
  • raportowanie informacji o rozliczeniach prowizyjnych
Z uwagi na fakt, iż taryfy i stawki prowizyjne różnią się nie tylko w zależności od rodzaju sprzedanego produktu, ale także sieci sprzedaży i hierarchii agenta w strukturze, niezbędne jest zebranie w jednym miejscu spójnych danych o wszystkich jednostkach sieci sprzedaży, zarówno kanałach dystrybucji, ich strukturach, jak i kluczowych węzłach. W celu poprawnego naliczenia prowizji wprowadzone zostają dane o zależnościach jednostek i struktur. Istnieje również koniczność przechowywania informacji o zmianach i przesunięciach - pionowych lub poziomych - w strukturze. Istotnym czynnikiem jest prowadzenie płaskiego rejestru wszystkich jednostek. To w nim można znaleźć informacje o historii współpracy z nimi, zawartych umowach i aneksach, tabelach prowizyjnych załączonych do umów, przypisanych celach sprzedażowych oraz wymianie informacji z Komisją Nadzoru Finansowego. Wiele z tych informacji jest przechowywane w wielu różnych systemach Towarzystwa, co powoduje konieczność ujednolicenia formatu pozyskiwanych danych.

Ponadto, system powinien gromadzić dane o bieżącej produkcji z uwzględnieniem samej sprzedaży, jak i zdarzeniach zaistniałych w cyklu życia sprzedanych polis. Część zmian na warunkach umowy może skutkować korektami prowizji, stąd naliczenia prowizji muszą korygować się automatycznie, adekwatnie do wykonanych operacji, a w wyjątkowych przypadkach umożliwiać wprowadzenie korekty ręcznej. Na podstawie powyższych informacji w prosty sposób możliwe jest rozliczanie celów sprzedażowych poszczególnych osób i całych sieci sprzedaży oraz pozafinansowa punktacja sprzedawców.
Realizację powyższego scenariusza biznesowego wspierają następujące rozwiązania:
ATENA.SIEĆ SPRZEDAŻY I PROWIZJEATENA.iPEGAZ

drukuj stronę
Copyright 2016 Atena Usługi Informatyczne i Finansowe S.A.